Os penedos de Piñeo, Pasarela e Traba forman a parte oriental da serra de Pena Forcada que desde Traba de Laxe se estende ata a punta do cabo Vilán. Todo o conxunto está formado por rochas graníticas, formando os típicos penedos, de cumes pétreos que destacan sobre a paisaxe. Presentan unha cor rosada, semellante ao granito rosa Porriño. A gran beleza da paisaxe que forman estes penedos non pasou desapercibida para escritores como Eduardo Pondal ou Manolo Rivas. A Pondal tráenlle lembranzas amorosas. Penedos de Pasarela, cando vos vexo, penedos suspiro de amor por ela. E. Pondal Para coñecer estes penedos propoñemos dúas rutas:

RUTA DOS PENEDOS DE PIÑEO DATOS BÁSICOS
Lonxitude aproximada: 9 quilómetros.
Duración aproximada: 3 horas.
Dificultade: baixa. Lugares de maior interese: formas das rochas e as panorámicas sobre a costa e a vila de Camelle.

INTRODUCIÓN
Parte esta ruta de Recesindes, aldea da parroquia de Carantoña (Vimianzo), preto do cruce de Laxe. Seguindo un itinerario cerrado a través dunhas pistas forestais imos visitando os macizos graníticos de maior interese que hai nesta zona.O camiño depáranos unhas excelentes vistas panorámicas sobre a costa de Arou, Camelle e Traba. O que máis nos sorprenderá serán as variadas formas que adquiren os granitos. Resultaranos doado apreciar diversas figuras de animais, persoas ou seres fantásticos. Os penedos do Piñeo están separados dos de Pasarela e Traba pola prolongación da depresión do val de Vimianzo cara á praia de Traba. Constitúen un macizo de características semellantes ao anterior, formado por varios cumes ou castelos entre os que destacan: O Castelo, petón Gordo, pena Carbón, pena dos Corvos, Rascalobos ou petón da Leña Brava. Esténdense pola parte norte das parroquias de Carantoña e Calo, que se vai estreitando nos seus límites máis setentrionais ata rematar na enseada de Sabadelle.

DESCRICIÓN DA RUTA
Comezamos esta ruta en Recesindes, lugar onde se atopa o dolmen da Mina, unha mámoa circular con cámara poligonal, destruída en parte en tempos da Guerra Civil. Representa un bo exemplo para observar como é un túmulo ou mámoa por dentro. O itinerario ten forma de curvilínea pechada, agás a subida ao petón do Martiño, que constitúe unha pequena desviación da ruta. O punto de partida é a pista de terra que sae ao pé da última casa de Recesindes que hai á esquerda, en dirección a Laxe.

O primeiro macizo pétreo co que nos atopamos é a cara sur do Castelo no que hai un oco producido por un bloque granítico desprendido, denominado a capela de Lucas. Cando levamos camiñado algo máis dun quilómetro comezamos á ver á dereita os primeiros penedos que espertan a nosa atención polas curiosas formas (un paxaro ou a cachola dun porco). Máis adiante vemos á esquerda o Castelo, un dos cumes máis altos deste macizo. Se queremos ascender a súa cima, a parte máis doada de facelo é a cara oeste. O seu nome, máis ca do aspecto natural, procede da fortificación medieval que se construíu neste lugar, onde apareceron restos de cerámica altomedieval. Desde o seu cume vese todo o curso baixo do río Grande e da ría de Camariñas, por iso en tempos medievais debeu de constituír unha espléndida atalaia sobre as terras que o circundan. Case fronte ao Castelo, está o Petón Gordo, situado á dereita da pista. Un conxunto granítico no que podemos apreciar rochas que figuran un rostro ou un elefante. Cando levamos preto duns tres quilómetros camiñados, chegamos a Pena Tellada, un conxunto pétreo situado ao pé do petón de Leña Brava, no que tamén se atoparon restos de cerámica medieval. Pouco antes de chegar deixamos á dereita unha zona brañenta, típica dos macizos graníticos. Ao subir a costa deixamos á dereita a pista que leva a Magro. A partir de aquí comezamos a ver as primeiras panorámicas sobre a costa que se estende desde O Roncudo ata Arou. Á dereita temos o alto de Rascalobos, e un pouco máis preto do mar, a pena Orelluda.

Máis adiante chegamos a un miradoiro sobre a costa. Fronte nosa temos o petón afiado da Pena da Aiga;-así denominado por ser só accesible ás aigas e outras rapaces- máis abaixo, no litoral, a enseada de Sabadelle, formada por dous pequenos entrantes: o coído da Sabadelle e o coído da Señora, e á esquerda, a vila mariñeira de Camelle. A estes montes e bagoadas que baixan cara o mar, era a onde traían os de Braño a pastar os rabaños de ovellas e cabras. Na baixada, a beira dun regato, atopámonos coa Cruz de Rosiña, un penedo no que hai gravada unha cruz, en sinal de lembranza dunha muller que apareceu morta neste lugar e logo foi soterrada no cemiterio parroquial de Carantoña.

Subimos pola seguinte pista que leva ao Petón do Martiño, unha zona das de maior interese para observar as formas dos penedos e poder contemplar excelentes vistas sobre Camelle. Nun dos penedos que coroan este petón podemos ver a figura dun coello ou lebre. Fronte a el temos unha rocha que semella a cabeza dun oso, ou vista desde outro lado, a cabeza dunha ave. Despois de desandar esta pista e antes de chegar a un regato, vemos á dereita a Pena dos Corvos, na que podemos observar distintas figuras que non chamarán a atención como rostros humanos ou a Pena do Frade ou da Morte, nome que corresponde a súa semellanza con estas figuras. Tamén ollamos máis ao lonxe Pena Carbón, un cume rochoso en forma de castelo, que na parte oeste ten un penedo en posición desequilíbrante, que dá a impresión de desprendemento. Xa próxima a este lugar está a aldea O Campo da Milleira, o máis cercano deste penedos. Desde aquí seguimos a estrada que non conduce ao lugar de partida.

RUTA DOS PENEDOS DE PASARELA E TRABA DATOS BÁSICOS
Lonxitude aproximada: 7 quilómetros (ida). Duración aproximada: 2 horas e media. Dificultade: media- baixa, a parte dificultosa correspóndese coa subida á parte máis alta dos penedos. Lugares de maior interese: do Castelo de Traba, Vimianzo , Pedra Grande da Barca, , Pena Forcada e Pena da Moa

INTRODUCIÓN
Este pequeno cordal montañoso esténdese de norte a sur, desde o alto do Castelo de Traba, ata a Pedra Grande da Barca. A ruta que nós propoñemos segue paralela a este cordal, pero de sur a norte. Ademais das inmellorables vistas que observaremos sobre o val de Vimianzo ou de Traba, espertará a nosa curiosidade o volume e as formas que acadan aquí algúns penedos, nos que o seu nome procede da súa forma: Pena Grande da Barca, Pena Forcada ou Pena da Moa.

DESCRICIÓN DA RUTA
Comezaremos este itinerario a pé no lugar de Pasarela (Calo), collendo unha pista de terra que sae do lugar do Penedo, en dirección á Gándara da Barca. Cando levamos andado uns dous quilómetros atoparemos un camiño á esquerda que leva á Pedra da Barca, penedo que se denomina así pola forma de navío que ten. No entorno desta pedra foi onde en novembro de 1997 comezaron a extraerse os primeiros bloques de pedra por parte dunha empresa ourensá, dun xeito ilegal, xa que non dispoñía de licencia municipal para esta actividade. Gracias á loita levadas a cabo por asociacións e colectivos ecoloxistas esta extracción paralizouse. Preto da pedra Grande da Barca e da zona onde se realizou o inicio da explotación da canteira, hai outros penedos de singulares formas coma A Cachucha ou A Pena da Man.

Continuamos o ascenso ata chegar ao punto máis alto, coroado por un colosal penedo: A Galla de Pena Forcada (273 m.), situado non lindes dos concellos de Vimianzo e Laxe, denomínase así pola fendedura que ten, semellante a unha forca ou gallas dunha forquita, dándolle nome a toda este cordal que se estende ata a punta de cabo Vilán. Esta pena, xunto coa coa Moa, son as maiores elevacións destes penedos de Traba e Pasarela. Voltamos á pista principal e tomamos outro camiño á esquerda que ascende A Moa ou Castelo (274 m.), cume que remata nun enorme penedo con forma de moa de muíño, de onde lle deriva o seu nome. Desde este lugar gozamos de espléndidas vistas sobre o val e a praia de Traba de Laxe. Neste cume, segundo nos informa o arqueólogo e investigador Antón Rodríguez Casal, existe un recinto castrexo do que quedan poucos vestixios. Tamén nos di que hai dous lenzos de muro de sillares que cerran un recinto cadrado, que poderían corresponder a unha fortaleza medieval. A existencia de cerámica tardorromana e medieval entre os penedos, poderían confirmar esta hipótese. Desde o cume da Moa podemos regresar polo mesmo camiño ou baixar ao lugar da Costa, da parroquia de Traba, e regresar pola estrada de novo a Pasarela.